The Belgian Ginvasion: NOG! (No Ordinary Gin)

(scroll down for English!)

Normaal gezien zit ik tijdens het schrijven telkens met een testglas van de gin in kwestie voor me. Puur, niet te koud en uiteraard ook niet te veel. Mijn tekst over ‘NOG! (No Ordinary Gin)’ begint daarentegen met een ‘Balvenie 12 Double Wood’. Whisky drinken tijdens het schrijven over gin? Ik kan het niet ontkennen, sinds mijn ontmoeting met Bert Bruyneel, bij hem thuis in Ingooigem, is er iets veranderd.

Bert Bruyneel ademt whisky, op de meest positieve wijze, hij is een man met kennis, een visie en overladen met gevoel voor humor. Zo heet zijn bedrijf ‘Asta Morris’, het ziet er fancy uit, bekt lekker in verschillende talen zonder je belachelijk te maken, maar er zit een knipoog achter, inside jokes vindt hij geweldig. Zo ook koos hij voor zijn gin de naam ‘NOG!’, de afkorting van ‘No Ordinary Gin’, maar evengoed gewoon Vlaams voor ‘meer’. En het is veel meer dan dat. NOG is een, zoals omschreven op de achterkant van de fles ‘Whisky infused premium small batch gin’, een hele mondvol, maar niks mis mee, want als iets lekker is, mag de mond er vol van zijn.

NOG! begon ooit, 13 batches geleden, als een grap. Bert begint, “Daar zat ik, te genieten van  een whisky terwijl anderen rondom me Gin Tonics drinken. Ik moet lachen met een spirit die zowel een halve fruitmand als limonade nodig heeft om drinkbaar te zijn en plots daagden ze me uit: ‘Maak dan een gin die wij PUUR kunnen drinken.’ Veel meer had ik niet nodig om aan NOG te beginnen.” En hoewel hij er graag mee bezig is, zal hij toch bij zijn eerste grote liefde blijven. “Mijn gin zouden ze morgen mogen afpakken. Mijn whisky niet.

Ondertussen zijn de hoogdagen van de gin volgens Bert voorbij. “Ik ben er zeker van, en ik zeg dat niet zomaar.” Al betekent dat niet dat het daarom plots allemaal gedaan is. “De goeie gins zullen uiteraard blijven bestaan. Er zijn zeker correcte en lekkere producten, ik ga het tegendeel niet beweren.” Zelf doet hij momenteel ook gewoon verder, aan zijn eigen tempo. “Elke batch van NOG rijpt totdat IK zeg dat ze klaar is. Niet korter en niet langer. De kortste rijping was er een van een maand of zes. Batch 13 (de laatste) duurde twee jaar. Tijd maakt niet uit, al duurt het tien jaar. Er ligt er zelfs nog een te rijpen momenteel. En hij wordt geweldig, maar is nog niet klaar.” Voor Bert zal kwaliteit altijd primeren over kwantiteit, op elk vlak.

Cask/Barrel Aged Gins zijn meer dan ooit in, Filliers heeft er twee, de ‘barrel aged’ en de ‘bourbon barrel aged’, Blind Tiger heeft ‘Liquid Gold’, 1836 heeft er een, Crazy Monday is er mee bezig, om enkele nationale namen te noemen. Ook internationaal gezien schieten ze als paddestoelen uit de grond. Bert echter, bracht zijn eerste batch uit ‘before it was cool’. “Ik heb er wel al wat geproefd ondertussen, de een beter dan de andere. Enkele weken op vat leggen voor het kleur, daar is niks aan. Maar er zijn er absoluut correcte.” Ik vraag hem hoe hij zijn vaten kiest, want Bert beslist, net zoals hoe lang ze moeten rijpen, op welk vat er gerijpt wordt. “Het is een leerschool. Het gaat over kennis en over proeven, ik zit er al meer dan twintig jaar in. En daarbij kies ik mijn vaten in de eerste plaats voor mijn whisky. Maar eens een vat één keer goed werk heeft geleverd, zal het ook een tweede keer goed werk leveren.” Ik kan het niet laten om te vragen of er ooit al eens iets mislukte. “Een keer is er iets fout gegaan. Het zat niet juist. Het klikte niet en de smaak was niet wat het moest zijn. Toen heb ik alles zelf opgekocht. Ik denk er niet aan om iets op de markt te brengen waar ik zelf niet achter sta. Dat zou ik met mijn whisky nooit doen, en ook met NOG niet, ik blijf trouw aan mezelf.

De eerste batch NOG die Bert liet rijpen, was op een Dalmore vat, batch twee op BenRiach, en zo ging het verder. De huidige lichting (13) rijpte op een Caperdonich uit 1995. Die stokerij zelf bestaat ondertussen niet meer. Het vat is ondertussen naar Japan, daar ziet Bert de toekomst, ook zijn basisgin (NOG! voor de rijping) is enkel te verkrijgen in Azië. “Mijn basisdistillaat heet ‘The Soul of Asta Morris’, in België exclusief te drinken in ‘The Jane’ (Antwerpen).” Voor The Jane maakte Bert in 2015 ook een micro-batch gin genaamd ‘DRKNSS’, deze barrel aged gin was gelimiteerd tot 73 flessen. Elke fles werd geleverd met een stukje van het vat waarin de gin had liggen rijpen, zo is er is een promotievideo gemaakt waarin je kan zien hoe het vat kapot wordt geslaan, “Het doel van DRKNSS was om een gin uit te brengen die je puur MOEST drinken.

Net zoals bij DRKNSS suggereert Bert dat de NOG! het beste puur gedronken wordt, maar als het moet, pair dan met citrus. Een zeste van pompelmoes of citroen bijvoorbeeld. Ikzelf liet deze suggestie dan ook in ere, mixen met tonic voelde bijna als heiligschennis.

Het glas aan de neus brengt de volste aroma’s van zoete citrus en cacao met zich mee, een lichte bitterheid volgt en gaat hand in hand met de zoete gelaagdheid. Bij het proeven van de kleinste slok vult een warmte mijn mond. Rond, hout, een toets van floraliteit, iets aards. De warmte blijft hangen in de afdronk. Ik zet het glas terug aan de neus, cacao heeft plaatsgemaakt voor iets meer bloemen.

Bert vertelt me, terwijl ik bij hem aan tafel een proever rum voorgeschoteld krijg, “Want, Matthias, als je graag rum drinkt, moet je deze echt geproefd hebben.”, dat mensen te weinig ruiken en proeven. “Ze horen dat iets slecht is en ze laten het naast zich neerliggen. Ze horen dat iets goed is en ze nemen het aan. Gebruik je zintuigen. Geur is zo belangrijk.” We hebben het uiteindelijk verder nog over cocktailbars in Gent en in Antwerpen, oog voor detail, flessen rum voor de Deense markt en muziek. “Ook dat mogen ze mij niet afnemen.”, Bert kijkt mij serieus aan. “Ik leef voor muziek.

Ik maakte mezelf thuis een ‘NOG!’ Old Fashioned, dé klassieker, de uitgelezen cocktail die genadeloos kan zijn voor een spirit, of hem kan verheffen. Zeste van sinaas, kleine hoeveelheid suiker, bitters en ijs. Ik staar naar mijn leeg glas. Ik wil nog.

Bert bewijst dat je geen ginconnaisseur moet zijn om een goed product op de markt te brengen. Wel dat proeven, ruiken, geduld hebben en geen compromissen sluiten uiteindelijk de sleutels zijn om tot kwaliteit te komen… Als het dat maar is. 😉

Geniet,
Matthias

ENGLISH language_icon-03


Normally while writing these reviews, I’m having a tasting glass of the gin next to me. Neat, not too cold, and not too much. Just to be reminded of it at all times during the writing process. My review of ‘NOG! No Ordinary Gin’, starts with a ‘Balvenie 12 Double Wood’. Drinking whisky while writing about gin sounds odd, yet I can’t deny that after meeting Bert Bruyneel at his home in Ingooigem, something changed.

Bert breathes whisky, in the most positive way possible, he’s a man with knowledge, a vision and laden with humour. His company’s called ‘Asta Morris’, which looks fancy, sounds good wherever you’re from, yet there’s an inside joke, and Bert is all about inside jokes. Hence the reason he called his gin ‘NOG’, on one hand an abbreviation for ‘No Ordinary Gin’, yet on the other hand Dutch for ‘more!’. And it is much more that just a name. NOG, as described on the bottle is a ‘whisky infused premium small batch gin’, a mouthful, yet nothing wrong with that, as when something is as tasty as NOG, a mouthful is about the perfect amount.

NOG! started, 13 batches ago, as a challenge. Bert explains: “There I was, sipping my whisky, while everyone else was having a Gin Tonic. I was laughing with a spirit that needs both a lemonade and half a fruit basket before people start drinking it. And then they challenged me. ‘Go ahead, Bert, make us a gin we would want to drink without tonic and botanicals’. I didn’t need much more to get on to it.”. And even though he likes making his NOG! (otherwise you wouldn’t make 13 batches), his first love will always be his first choice. “If they come and take away my gin, I wouldn’t mourn. Just don’t take my whisky.

Bert is convinced the ginhype is over. “I’m not just saying it is. And don’t get me wrong I’m not saying it’s all done with. The good gins will obviously stay on the market. And of course there are good and correct gins, I’m not going to claim otherwise.”, Bert also keeps going at his own pace. “Every batch of NOG! stays in its cask until I say so. It doesn’t get bottled sooner or later. The shortest batch took about six months, the last one (13) cask aged for two years. Time is no issue, even if it takes ten years. There’s one batch still aging. It’s going to be awesome, but it isn’t there yet.” Bert will always choose quality over quantity, on every domain.

Cask/Barrel Gaed Gins are hot. Filliers has two, the ‘barrel aged’ and ‘bourbon barrel aged’, Blind Tiger has 2 batches of its ‘Liquid Gold’, 1836 has one and Crazy Monday is aging their first as we speak. Internationally it’s not different. Bert was ahead of his time though. “And I have been tasting the ones who have been released. Some better than the others, cask aging them for some weeks to get a golden hue, that’s ridiculous. Yet some are magnificent.” When I ask him how he choses the casks he uses for NOG!, cause Bert doesn’t just decide how long they ago, yet also in which cask they age, he answers “It’s all trial and error. It’s about knowledge and tasting. I’ve been in the world of whisky for over twenty years and I will always choose them with aging whisky in mind, yet when a cask has proven itself once, it will prove itself a second time as well.” I can’t help but asking if something he did went wrong or didn’t end up as he expected. “It went wrong one time. It just didn’t feel good, didn’t taste right. It just didn’t meet my standards. I bought the entire batch myself, I didn’t want to risk anyone getting a taste. Wouldn’t think of releasing a bad whisky, and neither would I release a bad NOG! I’m staying true to myself.

The first batch of NOG! was aged in a Dalmore cask, the second in a BenRiach and so one. The current batch (13) aged in a Caperdonich cask from 1995. The Caperdonich Distillery doesn’t even exist anymore. The cask is in Japan now, that’s where he thinks the future lies. The base gin for his NOG!, which is called ‘The Soul Of Asta Morris’ is exclusively available in Asia and one restaurant in Belgium, The Jane (Antwerp). For the Jane he also made a micro-batch gin called DRKNSS in 2015. This cask aged gin was limited to 73 bottles and every single bottle came with a piece of the cask itself. There even is a video in which you can see the cask being destroyed. “The goal was to release a gin you NEEDED to drink pure

As with DRKNSS Bert suggests to drink NOG! pure, yet if you really need to pair, to do it with citrus, with zeste of grapefruit or lemon for example. I went with this serve, mixing with tonic almost felt like blasphemy.

On the nose the gin brings full aromas of sweet citrus and cocoa, a light bitterness follows and goes hand in hand with the sweet layers. When tasting, the smallest sip warms my mouth. Full-bodied, wood, some floral notes, some earthiness. The warmth stays in the aftertaste. I smell the glass again. Cocoa has made some room for flowers.

Bert tells me, while I’ve got a taster of rum in front of me “because, Matthias, if you like rum, you need to try this” that people don’t do enough smelling and tasting. “They hear something is bad and leave it aside. They hear something is good and immediately buy it. Use your senses! Smell is so important!” In the end we’re talking about cocktail bars in Ghent and Antwerp, having an eye for detail, rum that has been shipped to Denmark and music. “That another thing they can’t take from me”, he says, staring me dead in the eye. “I live for music.”. I understand you. I nod.

At home I serve myself a NOG! Old Fashioned, the classic cocktail, ruthless yet perfect to see whether a spirit is up to your standars. Some orange peel, a small amount of sugar, bitters and ice. I’m staring at my empty glaas, I want more.

Bert proves that you don’t need to be a ginconaisseur to release a good product on the market. More importantly: taste, smell, be patient and don’t compromise… If that’s the only thing it takes…

Enjoy,
Matthias

5 Replies to “The Belgian Ginvasion: NOG! (No Ordinary Gin)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s