Soberon’s Specials: Sloe Gin part 3 (6 o’ Clock)

(Scroll down for English!)

Tot nu toe (deel 1 // deel 2) heb ik het imago van Sloe Gin steeds heel landelijk en pittoresk voorgesteld: Families die samen sleedoornbessen gaan plukken in de vele heggen die het Britse platteland rijk is, waarna moeder of vader ze zorgvuldig te rusten legt in suiker en vervolgens gin, om dan naar eigen familierecept af te werken en in de Kerstperiode te delen met dierbaren. Een tafereel om bij weg te dromen, bijna te mooi om waar te zijn.

En jammer genoeg is het ook zo. Want eigenlijk dook Sloe Gin voor het eerst op in een periode die Engeland liever niet te vaak in het licht van de schijnwerpers plaatst: De tweede helft van de 18e eeuw, ook gekend als de ‘Gin Craze’. Deze periode begon enkele decennia daarvoor, nadat men plots de taksen op geïmporteerde spirits aanzienlijk zou verhogen, maar tegelijk lokaal stoken zonder vergunning toeliet. Deze beslissingen leidden tot waanzinnige consumpties van lokaal gestookte drank. Inwoners van London (zowel mannen, vrouwen als kinderen) dronken jaarlijks gemiddeld net geen 55 liter zelfgestookte gin. En laat dit nu niet het meest veilige, maar ook niet het meest smakelijke spul ooit zijn.

De Britten gingen dus op zoek naar een manier om de smaak van afbijtmiddel te verdoezelen, en hiervoor kwamen ze uit bij suiker als zoetstof en een vrucht die weelderig tierde in het Britse platteland: sleedoornbessen. Sloe Gin zag hierdoor al snel het levenslicht en werd uiteindelijk de nieuwe voorkeursdrank van de vele Britten die eigen distillaten maakten.

Hoe confronterend en schrijnend dat deel van de Britse stookgeschiedenis ook mag zijn, mettertijd zou het scenario van mijn eerste paragraaf wél werkelijkheid worden en al snel volgden de eerste kwalitatieve en correcte Sloe Gins zoals we ze nu terug mogen herbeleven. Zo ook bij Edward Bramley en Penelope Gage uit Devon in Engeland, die met Six O’ Clock niet enkel een Classic, maar ook een Damson en Sloe Gin op de markt brengen in hun familiebedrijf.

Verschillende merken (deel 3)
Six o’ Clock Gin (Engeland)
Het verhaal van Edward en Penelope begint in de jaren ’80. Ze zijn een koppel fruittelers dat beslist om te experimenteren met het maken van likeur op basis van bessen, omdat ze op het einde van elke oogst met serieuze overschotten achterbleven. Door de grote hoeveelheid sleedoornbessen in de heggen van hun land beslissen ze om daarnaast ook een Sloe Gin te produceren.

De populariteit van de likeuren stijgt en de inkomsten hiervan blijken veel groter te zijn dan die van de verkoop van verse vruchten. Hierdoor beslist het koppel om de teel enkel nog in functie van de likeurhandel door te voeren en verhuizen ze naar een groter gebouw, waar ze de productie opdrijven. De kwaliteit van het gebruikte fruit blijft tijdens dit alles wel eis nummer 1.

Momenteel is Bramley & Gage uitgegroeid tot een echt familiebedrijf, dat de likeuren na dertig jaar nog steeds op dezelfde manier maakt. In 2010 besluit Michael, Edward’s zoon, toch een eigen Gin op de markt te brengen onder de naam ‘6 O’ Clock’. De naam van de gin is gekozen door Michael, geïnspireerd op zijn grootvader, die de gewoonte had om dagelijks om zes uur ’s avonds een uur lang na te denken in zijn leunstoel met een Gin-Tonic in de hand.

Classic (43%)
Het is vrij uniek dat een merk eerder een Sloe Gin dan een klassieke Gin op de markt heeft, en toch was het bij Bramley & Gage het geval. Edward vond zijn gin namelijk wel perfect als basis voor zijn likeur, maar niet als alleenstaand product. Daarom besloot zijn zoon in 2010 een gefinetunede versie van de gin die Edward jarenlang maakte als basis voor zijn Sloe en Damson Gin, uit te brengen, met de hulp en raad van Charles Maxwell van ‘Thames Distillers’, een van de meest vooraanstaande stokerijen uit Groot-Brittannië.

De botanicals van de classic ‘6 O’ Clock’ zijn jeneverbes, koriander, engelwortel, iriswortel, vlierbloesem, sinaasappelschil en bergbonenkruid. Na het stoken rust de gin en wordt ze uiteindelijk versneden tot 43% met behulp van water uit Noord-Devon. Dit water, uit de Tarka Bronnen, bevat het minst aantal minerale stoffen in heel het Verenigd Koninkrijk, waardoor ze ontzettend zacht van smaak is.

Leuk om te weten is dat hun pot still, genaamd Kathleen, elektrisch wordt aangedreven door zonne-energie, waardoor het hele stookproces energieneutraal kan gebeuren.

De gin is erg jeneverbes en koriander-forward met een duidelijke toets van warme citrus. De vlierbloesem slechts op de verte te bespeuren. Al komt ze er gekoeld net iets mooier door. In de eerste plaats een correcte, klassieke gin, maar toch een met een speels kantje.

Met de Classic van ‘6 O’ Clock‘ maakte ik verschillende cocktails. Hier vind je alvast twee recepten. Kijk gerust eens rond op mijn instagram om nummer drie te spotten! De ‘Aurora’ is trouwens een van de recepten waar ik nog steeds het meest trots op ben.

PINEAPPLE DELIGHT
– 50ml Gin
– 15ml Ananaslikeur
– 10ml Suikersiroop
– 25ml Citroensap
– 2 dashes Angostura Bitters

 1. Shake alles gedurende 12 tot 15 seconden met voldoende ijs
2. Zeef in een vooraf gekoeld glas

AURORA
– 50ml Gin
– 30ml Wit Pompelmoessap
– 10ml Limoensap
– 15ml Vanillesiroop (zelfgemaakt)
– 15ml Chambord Frambozenlikeur

1. Plet twee frambozen in de bodem van je glas en voeg crushed ijs toe
2. Shake de andere ingrediënten gedurende 12 tot 15 seconden met ijs en zeef ze in je glas
3. Werk af met nog wat crushed ijs en garneer met frambozen.

Sloe Gin (26%)
De Sloe Gin van Bramley & Gage is een geweldig exemplaar van een klassieke ginlikeur met matig suikergehalte. Alle bessen worden door het team met de hand geplukt en vervolgens op gin gelegd. Door een lange rustperiode van ongeveer een half jaar, ontstaat er een intens smaakprofiel met duidelijk aroma van rood fruit en in de verte een amandelachtige gloed. Ze smaakt rijkelijk, maar niet stroperig. Een geweldige versie die mooi past bij andere sterke smaken.

Ik gebruikte de uitgebalanceerde likeur in combinatie met Woodford Reserve Bourbon en de amaro Cynar. Dit trio kende een heerlijk krachtige smaakevolutie in de mond. Waarbij de zoete tonen van de Sloe Gin op een geweldige manier heersten. Ondersteund door de Bourbon en achteraan verzacht door bittere toetsen. Chocolade bitters maakten het geheel tot een perfect hartverwarmende digestief. Note: Ik maakte deze cocktail ook met Averna en Fernet Branca, maar Cynar bleef de lekkerste optie.

CLOCKWORK BURGUNDY
– 45ml Sloe Gin
– 45ml Bourbon
– 10ml Cynar
– 2 dashes Chocolate Bitters

 1. Stir alles gedurende 30 – 40 seconden met voldoende ijs
2. Zeef in een vooraf gekoeld glas
3. Garneer met een zeste van appelsien

Schol,
Matthias!

In de reeks rond Sloe Gins zullen Monkey 47 en Elephant/Satao binnenkort nog verschijnen.

ENGLISH 🇬🇧


Up until now (part 1 // part 2) I have portrayed the image of Sloe Gin as very picturesque: Families that go out to pick sloes together in the richly filled hedgerows of the British countryside. Followed by mom or dad that carefully lets them rest in sugar and gin according to a secret family recipe, to finally share it during the Christmas period with their loved ones. A dreamy scenario, almost too good to be true.

And sadly enough, it is indeed too good to be true, as Sloe Gin arose for the first time in a period England doesn’t really like put in the spotlights when talking spirits: The second half of the 18th Century, known as the ‘Gin Craze’. This era started several decades earlier, after the government set out several rules that drastically raised taxes on imported spirits, yet legalized unlicensed distilling for all. These rulings led to an insane rise of gin consumption. In London alone, men, women and children drank, on average, up to 55 liters of gin annually. Yet the quality of the gin they consumed was doubtful at best, flavorwise, even worse.

This led the Brits to search for ways to hide the paint stripper aroma of their hooch, eventually arriving at sugar as a sweetener and sloe drupes for its aroma, as they were abundantly available on the British countryside. Sloe Gin saw the light of day and quickly became a preferred way for many Brits to drink their homemade distillates, which suddenly tasted quite good.

While this part of British distilling history might not be the prettiest, with time though, the scenario of my first paragraph did become reality. It didn’t take that long for quality, correct and tasty Sloe gins to pop up in British homes, both storebought and homemade, the latter being the case in Devon, on the fruit farm of Edward Bramley and Penelope Gage, which have released not only a Sloe Gin, but also a Damson and Classic. The brand, gladly provided me with some samples to join in this special feature of Soberon’s Specials.

Different brands (part 3)
Six o’ Clock Gin (England)
The story of Edward and Penelope starts in the eighties. The couple, fruit farmers, decide to experiment with liqueurs based on the excess fruit left at the end of the harvest. An soon end up making strawberry, raspberry and blackcurrant liqueurs. Due to the huge amount of sloe drupes in the hedgerows of their land, they also start producing their own Sloe Gin.

The popularity of their liqueurs rises and the profits are far more interesting than those from selling fresh fruits. Edward and Penelope decide to keep harvesting yet with a focus on the liqueurs. They move to a bigger building where there’s growth for production. The quality of the fruit always kept as core value number 1.

At the moment Bramley & Gage has grown to a full size family company, that still crafts their quality liqueurs like they have been doing the past thirty years. In 2010, Michael, Edward’s son, decides to add a gin to the company’s roster. They call it ‘6 O’ Clock Gin’, inspired by Michael’s grandfather, who had the daily habit of having his Gin and Tonic at six o’ clock while sitting in his comfortable armchair.

Classic (43%)
It doesn’t happen very often that a brand has released a Sloe Gin before their Classic Gin, yet still it’s what happened in Bramley & Gage’s case. Edward really liked his own gin as a base fort he liqueur, yet wasn’t satisfied of it on its own. That’s why his son decided to take action in 2010, to finetune and redesign the base gin, so it could stand alone as well. The search was difficult, yet with the help and guidance of Charles Maxwell of ‘Thames Distillers’, one of Britains most prominent distillers, Michael succeeded.

The botanicals of the Classic ‘6 O’ Clock’ are Juniper, Coriander, Angelica, Orris, Elderflower, Orange Peel and Winter Savory. After the distillation the gin is laid to rest and finally cut back to 43% with water coming from North-Devon. This water, from the Tarka Springs, contains the least amount of minerals in the UK, making it exceptionally smooth and soft in taste.

Nice to know is that their copper pot still, named Kathleen, is electrically heated by a solar power system, which generates so much energy that their entire distillation process is carbon neutral.

The gin is very juniper and coriander forward, with an apparant addition of warm citrus. The elderflower is only faintly recognisable in the back. When chilled, the latter gets some more breathing space. It’s a correct, classic gin with a playful floral touch.

I made several different cocktails with the Classic 6 O’ Clock, two of which published here. Spot the third one on my Instagram account! I also want to add that the ‘Aurora’ is one of my most popular recipes when making drinks for friends and family!

PINEAPPLE DELIGHT
– 50ml Gin
– 15ml Pineapple Liqueur
– 10ml Simple Syrup
– 25ml Lemon Juice
– 2 dashes Angostura Bitters

1. Shake all with plenty of ice for 12 to 15 seconds
2. Strain in een pre-chilled glass

AURORA
– 50ml Gin
– 30ml White Grepfruit Juice
– 10ml Lime Juice
– 15ml Vanilla Syrup (homemade)
– 15ml Chambord Raspberry Liqueur 

1. Muddle some raspberries in your glass and add crushed ice
2. Shake all the above ingredients with ice for 12 tot 15 seconds and strain in glass
3. Top with more crushed ice and garnish with raspberries.

Sloe Gin (26%)
Bramley & Gage’s 6 O’ Clock Sloe Gin is a terrific example of a classic gin liqueur with moderate sugar content. All drupes are handpicked and rest on their classic gin. Due to an above average resting period of six months, an intense aroma of forest fruits and a supportive role of almonds arises upon opening the bottle. Smooth and striking, both vibrant and sweet, with a touch of marzipan and cherries. It’s a luscious Sloe Gin that fits a wonderful array of flavors.

I used the well-balanced liqueur in combination with Bourbon, to create a dark riff on the Manhattan, yet for balance, decided to add an amaro. I tried Averna, Fernet Branca and Cynar, the latter being the most fitting. Chocolate bitters to add some depth and the result was a heartwarming digestif.

CLOCKWORK BURGUNDY
– 45ml Sloe Gin
– 45ml Bourbon
– 10ml Cynar
– 2 dashes Chocolate Bitters

 1. Stir all with plenty of ice for 30 – 40 seconds
2. Strain in a pre-chilled coupe
3. Express and garnish with orange zeste

Cheers,
Matthias!

In this Soberon’s Special on Sloe Gins, the remaining two chapters will be on Monkey 47 and Elephant/Satao.

Een gedachte over “Soberon’s Specials: Sloe Gin part 3 (6 o’ Clock)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s