Soberon’s Specials: Sloe Gin part 5 (Monkey 47)

(Scroll down for English!)

SloeGin bestaat naast Gin en suiker uiteraard uit een onmisbaar sleutelingrediënt: de sleedoornbes zelf. Maar tot nu toe heb ik nog niet verteld waarom de Britten kozen voor deze vrucht uit de pruimenfamilie als smaakmaker, vermits sleedoornbessen eigenlijk helemaal niet lekker zijn als je ze gewoon opeet… Die reden ontdek je vandaag in het vijfde en laatste deel over Sloe Gins. Dit artikel is overigens de allerlaatste ‘Soberon’s Special’, mijn reeks over minder gekende gin stijlen. Vind de andere hoofdstukken in de index.

Het gebruik van Sleedoornbessen
Net zoals het gebruik van suiker haar oorsprong vindt in slavernij komt de overvloed aan sleedoornbessen in het Engelse landschap uit een even wansmakelijk moment in de Britse geschiedenis. Gedurende honderden jaren werden de dichte struiken van de sleedoornbes gebruikt om het Engelse platteland te verdelen volgens de ‘Enclosure Acts’. Deze Acts zorgden ervoor dat de grootgrondbezitters gemeenschappelijke grond konden opdelen als privébezit en gebruiken als weides voor schapen. Lucratief voor de florerende lakenindustrie. Kleinere boeren daarentegen verloren steeds meer grond en vervielen daarmee massaal in armoede, wat uiteindelijk leidde tot enorme opstanden en vele doden.

Het Britse platteland dat ooit grenzeloos ver strekte, kwam mettertijd vol te staan met ontelbaar veel struiken die liefst zo dicht mogelijk op elkaar groeiden. Hierdoor kwam er spontaan een overvloed aan vruchten ter beschikking. Vruchten die absoluut niet lekker waren om op te eten, maar heerlijk bleken in combinatie met suiker en alcohol, een voordeel, vermits hun eigengestookte gins op dat moment meer naar afbijtmiddel smaakten dan wat anders. En plots zag de heerlijk bitterzoete combinatie het daglicht.

Hiermee eindigt het verhaal achter Sloe Gin. Een Britse Ginlikeur die, na een donkere start en een enorm dieptepunt van kwaliteit, dankzij enkele prachtige en gepassioneerde brands een terugkeer heeft gemaakt om U tegen te zeggen. Als afsluiter van deze reeks stel ik u met plezier voor aan het Duitse ‘Monkey 47’.

Verschillende brands (deel 5)
Monkey 47 (Duitsland)
Het verhaal van Monkey 47 is er een van vallen en opstaan, van niet willen buigen en toch compromissen moeten maken. Van zowel het verleden als het heden, een avontuur dat, in briefversie, prachtig gedocumenteerd werd op hun eigen website.

De Gin uit het Zwarte Woud is een eerbetoon aan Montgomery Collins, een Engelsman geboren in Brits-India, een diplomaat die na de Tweede Wereldoorlog helpt hij bij de wederopbouw van de Berlijnse Zoo. Het is daar dat hij in contact komt met Max, een makaak aap, waarmee hij een echte vriendschapsband smeedt. Later verhuist hij naar het ‘Schwarzwald’ en opent daar een herberg, alwaar hij ook een eigen gin maakt. Tot in de jaren 70 wordt die er geschonken. Jaren later, tijdens renovatiewerken aan het gastenhuis, wordt een fles met de afbeelding van een aap gevonden, met daarin een recept voor Monty’s gin, opgebouwd uit 47 botanicals.

De huidige ‘Monkey 47’ werd tot leven geroepen door Alexander Stein, in samenwerking met meesterstoker Christoph Keller. De gin stond mee aan de bakermat van ‘The new era of Premium Gins’, revolutionair door haar unieke stijl en smaak. Het klassieke karakter van dominante jeneverbes, gesteund door citrus en aardse toetsen, wordt na bijna een eeuw de norm te zijn, plots uitgedaagd tot een smaakduel door een veel breder smakenspectrum, met voor- en tegenstanders van beide stijlen.

Het Zuiden van Duitsland is een plek waar talloze verhalen over verteld kunnen worden, maar een ervan is dat ze de thuishaven is van ongelooflijk getalenteerde kopersmeden en stokers. Met meer dan 23.000 actieve stokerijen is het plaatsje Baden-Württemberg trouwens het gebied met de hoogste concentratie aan distilleerderijen wereldwijd.

Monkey 47 heeft twee vaste referenties, een Classic en een Sloe Gin, maar brengen sinds 2010 jaarlijks een ‘Distiller’s Cut’ op de markt, een gelimiteerde fles met 1 unieke botanical toegevoegd aan het geheel. Deze flessen komen telkens met een anders-gekleurd label dan het klassieke paarse. De versie van 2017 was geel, 2018 is nog niet gekend.

Classic (47%)
Om te beginnen bestaat Monkey 47, zoals zijn naam verklapt, uit 47 botanicals, een serieuze waslijst, maar de combinatie werkt verbazingwekkend goed. Enkele smaken zijn duidelijk aanwezig, sommige smaaktypes zijn eerder algemeen te ervaren, maar wat er over je tong danst is zo complex, dat het geheel de verschillende botanicals overstijgt en de gin je meer een ervaring biedt dan een leger aan individuele smaken. Uniek is dat veertien van de 47 botanicals uit het Zwarte Woud zelf komen: Engelwortel als klassieke botanical, Rozenbottel en Hibiscus zorgen voor een florale toets, maar vooral speciaal zijn de veenbessen en sleedoornbessen, die laatste uiteraard mee gedistilleerd en niet gemacereerd, zoals bij het bereiden van een Sloe Gin.

Het is een driemaal gedistilleerde gin die in kleien potten rust. Ze wordt gebotteld aan 47% in flessen van 50cl. Had het 47cl kunnen zijn was het helemaal te mooi geweest om waar te zijn. Interessant is dat Arnold Holstein, een van de meest gewaardeerde producenten van distilleerketels, een ‘one-of-a-kind’ exemplaar maakte om Monkey 47 te stoken. Een unieke stookinstallatie om een unieke gin te ontwikkelen.

Het smaakprofiel bevat een waaier aan aroma’s: Ze is zowel floraal als kruidig, bevat jeneverbes maar ook citrus. Ze bestaat uit een fruitige zoetheid terwijl ze toch fris blijft. Een gin die je verschillende keren moet proeven en laten groeien, absoluut tijd moet geven alvorens je ze zo maar gebruikt voor een cocktail en al zeker voor een Gin-Tonic. Het is geen geheim dat de keuze van een tonic minstens even belangrijk is als de keuze van je Gin, maar in het geval van Monkey 47 zal het een absolute “make it or break it” zijn. Raad vragen over perfect (G&T) serves kan je steeds doen bij collega’s ‘GinUrWay’, ‘GintasticBelgium’, ‘ThePerfectServe’ en het team van ‘Gin-and-Tonic’, voornamelijk Belgische blogs die zich wijden aan het maken van de meest gebalanceerde combinaties.

Ikzelf maakte met de Classic een heerlijke Amaro-based sipper. Een smaakbom met een gelaagde body en heerlijk florale afdronk. Ik gebruikte Amaro Montenegro en Amaro Meletti, mijn twee favoriere kruidenbitters van het moment, gecombineerd met het Belgische ‘Forest (Red) Vermouth’: BETWEEN THE TREES

IMG_3350

RECEPT
– 40ml Monkey 47
– 30ml Red Vermouth
– 15ml Amaro Meletti
– 15ml Amaro Montenegro

1. Stir alles voor 30-40 seconden met veel ijs
2. Zeef in een vooraf gekoeld glas
3. Garneer met een zeste van (bloed)appelsien

Sloe Gin (29%)
Voor hun Sloe Gin laat Monkey 47 handgeplukte sleedoornbessen vier weken lang macereren in hun classic gin, op dat moment zijn alle vaste deeltjes volledig naar de bodem gedaald. Om de bessen niet te beschadigen bij het onttrekken van de Sloe Gin (en geen al te grote bitterheid te creëren), gebruiken ze hiervoor een hydropress. Dat resultaat wordt verschillende keren gefilterd en wordt opnieuw aan het maceraat toegevoegd. Ze wordt omlaag gebracht tot 29% en rust nog zes weken alvorens botteling.

Wat me onmiddellijk opviel bij de Sloe Gin van Monkey is dat zij nog echt het karakter van jeneverbes meedraagt, en daarmee minder steunt op de sleedoornbessen. Al kan dit ook te maken hebben met het feit dat de Classic Monkey47 al sleedoornbessen als ‘distilled botanical’ bevat, waardoor de gewenning van de smaak al aanwezig is. Ze is vrij bitter, met een sterke kruidige ondertoon. Het fruitige karakter van de Classic wordt mooi ondersteund.

Met zowel de Classic als de Sloe samen maakte ik een ‘BLACKTHORN MARTINEZ’, de combinatie van gin, rode vermouth en maraschino likeur kreeg een heerlijke extra dimensie door toevoeging van de Sloe Gin en Angostura Bitters.

IMG_2685

RECEPT
– 50ml Gin
– 20ml Sloe Gin
– 25ml Sweet Vermouth
– 5ml Luxardo Maraschino
– 2 dashes Angostura Bitters
– 2 dashes Orange Bitters

1. Stir alles voor 30-40 seconden met veel ijs
2. Zeef in een vooraf gekoeld glas
3. Garneer met een zeste van appelsien

En hiermee beëindig ik de Soberon’s Specials. 15 hoofdstukken over minder gekende ginstijlen die heel wat liefde verdienen. Ik hoop dat ik enige hulp heb mogen bieden bij het beter begrijpen van gin als fantastische en veelzijdige spirit. Bedankt om mee te lezen!

Schol,
Matthias

ENGLISH 🇬🇧


Next to Gin and sugar, Sloe Gins only exist out of one other key-ingredient: Sloe drupes. Yet up until now I haven’t really focused on why exactly the people from Great-Britain chose this rather unpalatable fruit from the plum family as core ingredient in their blend. There could’ve been made a lot of other options that seemed more likely flavorwise. And that’s what I’m going to reveal today, in the fifth and final instalment on Sloe Gins, which is at the same time the very last ‘Soberon’s Special’, a series of articles in which I hopefully taught you a lot about lesser known gin types.

The use of Sloe Drupes
Not unlike sugar finds its roots in slavetrade, the abundance of sloe berries finds its origin in a rather dark part of British history. For hundreds of years the blackthorn shrubs, which hold the drupes, were used to divide the British countryside according to the ‘Enclosure Acts’. These acts gave the rich the ability to own and divide common ground, turning it into private grounds used as meadows for sheeps, as they were lucrative for the booming textile industry. Farmers lost more and more land, they became poorer, resulting in countless revolts and unnecessary casualties.

The British lowlands, that once stretched as far as the eye could see, was being divided by thousands and thousands of shrubs. Resulting in an abundance of berries that weren’t commonly found before. People didn’t like to eat them at all, but once they combined them with sugar and their bathtub moonshine gins, they found a way to use the berries to their advantage, as their gin still tasted like paint stripper. 

And that’s pretty much it. The gin liqueur, which nowadays has the most picturesque vibe of them all, saw the light of day due to poverty, slavetrade and an unhealthy drinking habit. Yet thanks to some beautiful and passionate people and brands, it has seen the most wonderful comeback. To finish of these series, let me present to you, the giant from Schwarzwald: MONKEY 47!

Different brands (part 5)
Monkey 47 (Germany)
The story of Monkey 47 is all about falling and rising up, about not willing to bend, yet having to make compromises, about the past and the present, about two people that became an amazing duo. An adventure which has been beautifully shared on their own website.

The Schwarzwald Gin is a tribute to Montgomery Collins. Monty was an Englishman born in British-India, he later became a diplomat and helped rebuild the Berlin Zoo after the second World War. There he became friends with an egret monkey, called Max. Several years later he moves to the Schwarzwald area and opens a guesthouse where he also starts making his own gin. This story continues until the seventies. Years pass and all of a sudden, during a renovation of the guesthouse, they discover a bottle with the image of a monkey. In the bottle, a recipe for gin requiring 47 botanicals.

The current Monkey 47 was brought to life by Alexander Stein, in cooperation with master distiller Christoph Keller. The gin was part of the handful of brands that started the new era of Premium Gins, revolutionary because of their approach. The classic character of dominant juniper, supported by citrus and earthiness, got challenged to a flavor-duel by a contestant of a way broader aromatic spectrum, both styles backed by their own fans, both successful, both honoring quality.

Southern Germany is the cradle of countless tales, yet one of them is that they are birthplace of many talented copper smiths and distillers. With over 23 000 active distilleries, Baden Württemberg is the area with the highest concentration of distillers worldwide.

Monkey 47 has two gins in their range, a Classic and a Sloe Gin, yet annually they also release a ‘Distiller’s Cut’, a limited edition bottling to which one extra botanical is added. These bottles can be recognized by their label, as the color differs from the regular purple. 2017’s DC had a yellow label, the 2018 has yet to be released.

Classic (47%)
Monkey 47 consists out of, hence its name, 47 botanicals. It’s a huge list which I’m not going to share in its entirety, yet the result is astonishing. Some botanicals are up front and detectable, others are somewhere in the back, bundled as flavor types. Yet, what is dancing over your palate, is so complex that the entire aromatic evolution is more an experience than an army of individual flavors. What’s most unique is that fourteen of the 47 botanicals originate from the Black Forest itself. There’s angelica, a classic botanical, rosehip and hibiscus, which add a floral dimension and cranberries and sloe drupes, for their bittersweet flavors. The latter being distilled rather than macerated, as what happens for a Sloe Gin.

Monkey 47 is a triple distilled gin that rests in clay pots. It’s bottled at 47% in 50cl bottles, though something tells me they would’ve been even happier if they could’ve bottled at 47cl. Haha! A fun fact: Arnold Holstein, thé reference when it comes to copper pot stills has made a one of a kind still for the production of Monkey 47. A unique apparatus to create a unique gin.

The flavor profile ranges from floral to herbal, from juniper to citrus, there’s some fruitiness and some spicy freshness. A gin you have to taste more than once: Taste it without ice, with ice, and combine with more than just one tonic before you make up your mind about it. Although Monkey 47 is a flavor bomb, you wouldn’t want to kill its subtle notes by choosing the wrong mixer. If you need any advice on perfectly served G&T’s, feel free to get in touch with my colleagues ‘GinUrWay’, ‘GintasticBelgium’, ‘ThePerfectServe’ and the crew of ‘Gin-and-Tonic’, blogs dedicated to sharing knowledge on the best Gin and Tonic combinations!

I made a delicious Amaro-based sipper with the Classic Monkey 47, a flavor bomb with a layered body and lovely floral aftertaste. I used both Amaro Montenegro and Amaro Meletti, my two favorite herbal bitters, combined them with the Belgian ‘Forest’ Vermouth (Red), as it fitted beautifully, both in flavor and name, with the Schwarzwald gin: BETWEEN THE TREES.

IMG_3350

RECIPE
– 40ml Monkey 47

– 30ml Red Vermouth
– 15ml Amaro Meletti
– 15ml Amaro Montenegro

1. Stir all for 30-40 seconds with plenty of ice
2. Strain in a pre-chilled coupe
3. Garnish with a peel of (blood)orange

Sloe Gin (29%)
For its Sloe Gin, Monkey 47 lets handpicked Sloe Drupes rest for four weeks in their Classic Gin. After this timeframe, the sediment has set at the bottom. The liquid is then drawn out from the top, using a hydropress to extract further liquid without damaging the drupes. The result is filtered several times. Water is added to bring down the ABV and the gin gets to rest for six weeks.

What I noticed immediately when sampling Monkey’s Sloe Gin is that it has a rather strong aroma of juniper compared to other sloe gins. This could be because the original Sloe Gin already has Sloes as a distilled botanical, and you’re already accustomed to the combination. Yet I’m not entirely sure. The result is great none the less. Rather bitter than sweet, with a strong herbal undertone, the fruitiness being supported by the classic aromas.

With the Classic and the Sloe together, I made a ‘Blackthorn Martinez’, the combination of Gin, Sweet Vermout hand Maraschino Liqueur get a fantastic extra dimension by adding the Sloe Gin and Angostura Bitters.

IMG_2685

RECIPE
– 50ml Gin

– 20ml Sloe Gin
– 25ml Sweet Vermouth
– 5ml Luxardo Maraschino
– 2 dashes Angostura Bitters
– 2 dashes Orange Bitters

1. Stir all for 30-40 seconds with plenty of ice
2. Strain in a pre-chilled coupe
3. Garnish with a peel of orange

This concludes the Soberon’s Specials, 15 chapters about lesser known gin styles, that deserve more recognition and love. I hope I have been of any help understanding how versatile gin can be. Thanks for reading, you all rock!

Cheers,
Matthias

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s